Terug naar startpagina Zeilen

Zeilen 2004

Zeilen 2004

2004 werd voor ons een héél turbulent jaar. In de eerste plaats hadden we de Zeewolf te koop gezet omdat we een meer modern schip wilden.

Bij het uit het water halen eind 2003 om te antifoulen bleek een klein deel van het door Moverbo in 1998 nieuw opgezette gelcoat bij de schroefsteun aan het loslaten was. We hadden 5 jaar garantie op de reparatie van het onderwaterschip en hebben toen het schip eerst opnieuw laten keuren door de ANWB en zijn op basis van  het keuringsraport in overleg gegaan met Moverbo en vervolgens het schip naar Waalwijk gevaren voor de reparatie. Ondertussen stond de Zeewolf al enige maanden te koop in diverse bladen en op diverse sites en bij verrassing speelde plots het feit dat ik na 5 jaar wachten een ligplaats had gekregen in de verenigingshaven van Den Bommel. De Zeewolf werd door Moverbo gerepareerd opgeleverd, in april/mei 2004, naar Atlantica gevaren en daar door ons vaarklaar gemaakt. Nadat de mast op de Zeewolf was gezet hebben we de Zeewolf naar den Bommel gevaren. Ondertussen was het al maanden stil met de verkoop op een paar vage reacties na. Maar plots ging het opeens snel en begin 2004 werd de Zeewolf verkocht aan de Hr. Kastelijn uit Oisterwijk voor een redelijke prijs. Het was even “Auw”, maar we waren toch blij dat het geregeld was en de weg vrij kwam voor de volgende stap.

Voor de verkoop waren we al enige tijd aan het rondkijken naar een ander geschikt schip. Maar toen de Zeewolf verkocht was werd het zoeken meer doelgericht en via onze oude contacten in Brouwershaven kwamen we bij Willem van Gorsel uit Dordrecht terecht. Deze bemiddelde regelmatig voor kopers die jachten in Kroatië wilden kopen. Bij hem thuis zijn we eerst wat video-opnamen wezen kijken van de beschikbare schepen in Kroatië en en zijn vervolgens een week later, op “no-pay-no cure”-basis met Willem naar Kroatië gegaan om e.e.a. ter plekke te bekijken.


De aankoop van de Marisha.

Willem had alles alles perfect geregeld voor de tocht. Op 26 mei 2004 kwamen we aan op het vliegveld van Split/Trogir in Kroatië. Willem had in Nederland al een hotel geboekt in de plaats Kastel op ca. 40 km van het vliegveld en we gingen de volgende dagen de diverse havens af waar de beschikbare schepen lagen. Zo bezochten we de havens van Split, Biograd, Murter en Zadar. De Marina Betina in Murter lag ongeveer in het midden en werd in de volgende dagen tijdelijk onze thuisbasis. We sliepen daar op een schip van een bevriende relatie van Willem om de kosten te drukken. In Betina zijn we later nog herhaalde keren terug geweest. Een gezellige haven met alle faciliteiten in een prachtige omgeving.

We waren op zoek naar een Jeanneau SO 36 of 37 die we op de video hadden gezien. Een formaat die we gemakkelijk met 2 personen konden bevaren en waarin ik kon staan zonder telkens mijn hoofd te stoten. Na 3 dagen hadden we de beschikbare 36 en 37’ers bekeken. Het waren charter-schepen met 3 hutten , met uitzondering van de SO36 in Zadar, welke een eigenaarschip was met 2 hutten dat als laatste werd bekeken. Het moest voor ons eerst op een van de eilanden worden opgehaald en naar Zadar worden gebracht. Het bleek een heel mooi schip, mooi gaaf en precies wat we wilden. Na het schip uitvoerig te hebben bekeken gingen we terug naar Betina. Onder het eten zetten we alle indrukken en informatie van de afgelopen dagen nog eens op een rijtje.

Willem moest die avond nog een Janeau SO40 in Biograd op de Video zetten en vroeg of we meegingen om ondertussen even na te kunnen denken. Daar hadden we wel zin in en we reden vervolgens samen met Willem naar Marina Kornati in Biograd.

Hoe het kwam weet ik nog niet, maar toen wij het schip binnenstapten  

Aankoop Marisha

Verblijf Dalmatische kust in Kroatië 2004

was er direct een klik en zowel Trudy als ik voelde “dit is wat we zoeken”. Het was een prachtig schip met alles er op en er aan en vooral erg ruim en modern. Het schip was nog erg jong (4 jaar) en was nog in charter voor dit gehele jaar. Maar de vraagprijs was ruim 25% meer dan we konden betalen voor dat grote schip en voor ons niet haalbaar. Dus, helaas pindakaas......

Toen we weer terug waren in Betina was het onderwerp bij de nabespreking van onze ervaringen die avond vooral op de SO40 gericht en niet de SO36 uit Zadar.... Willem herkende dit en deed toen plots het voorstel toch te gaan voor de SO40 en te proberen de prijs naar beneden te krijgen naar ons budget. Willem en zijn compagnon in Nederland hebben de hele avond voor ons onderhandeld en tegen 23.00 uur was de zaak afgerond en konden wij het schip voor ons bod krijgen als we wilden, onder de voorwaarde dat ze voorlopig nog in de charter zou blijven en de charter-opbrengst voor de oude eigenaren zou zijn. Het was even schrikken, want noch Trudy, noch ik hadden dit verwacht gezien het grote prijsverschil. De nieuwe situatie opende voor ons een geheel nieuw perspectief. Er werd afgesproken om pas thuis het definitieve besluit te nemen en niet te haastig te beslissen.

De volgende dag zijn we nog even terug geweest voor een kritisch kijk bij de SO40 in Biograd. Het was werkelijk een schitterend schip om verliefd op te worden en dat waren we dan ook.....

Willem adviseerde ons als ik na mijn pensionering in 2009 in de Middellandse Zee wilde gaan varen, het schip in Kroatië te laten en in de charter te houden.

Zeilen2004-2